Mijn Loperz verhaal:

maart 2009

Besloten om weer een poging te doen om hard te lopen. Ik loop niet eens meer zonder hijgen de trap op en af...

Mijn zusje loopt met een programma van een belgische dame op haar mp-3 speler. Heb het ook geprobeert en het werkt. Ze vertelt je, onder het genot van een lekker muziekje, wanneer je moet lopen en wanneer je mag wandelen.

april 2009

Het gaat goed. Ik loop 3 keer per week. Het gaat steeds beter en loop steeds langer achter elkaar. Ben zooo trots...

mei 2009

Na veel aanmoediging en uitdagen ga ik proberen tijdens de marathon van Leiden de 5 km te volbrengen. Slapeloze nachten...(zal ik niet verdwalen? Haal ik het wel? Straks is iedereen al binnen en ben ik nog aan het strompelen op het parcours...) In de week vóór de wedstrijd hed ik een les van Evy gedaan waarbij ik een keer 10 minuten moest lopen en twee keer 12 minuten, tussendoor een paar minuutjes wandelen. Ik eindigde de les bijna op 5 km. Dus, deze les op m'n mp-3 speler, dan moest ik het gaan halen! Ja hoor, en hoe! Niet gewandeld en 35 minuten hardlopen verder passerde ik de eindstreep!

juni 2009

In het plaatselijke bos ging ik een recreatieloopje doen. Dit zou mijn eerste loopje worden, maar ja Leiden kwam er tussendoor...

Tijd mooi weer verbeterd. 33 minuten...

Der eerste lessenserie van Evy afgerond. Op naar de 10 km!

juli 2009

Zelfs in Spanje hardgelopen! wekker gezet en vroeg eruit. Anders was het veel te warm én te druk op de boulevard. Stoer!

september 2009

De haarlemmermeer marathon... Mijn eerste 10 km wedstrijd, in eigen dorp nog wel. Leuk. Een aantal kinderen van mijn klas stond langs de route aan te moedigen. Het ging best makkelijk in 1 uur en 4 minuten.

oktober 2009

Mijn zusje liep mee in de haarlemmermeer 5 km, dus wij gingen naar Breda om bij haar de Singelloop te doen. Erg zwaar! Na 5 km stond er een tijdklok. Ik zag 31 minuten! mmm toch best aardig, doorlopen dan maar. Ik eindigde uiteindelijk in 1 uur en 2 minuten. Mooie tijd, maar sta je toch nog te balen, omdat je niet onder het uur loopt... Stom toch?

november 2009

Balen! Tijdens een tenniswedstrijd mijn enkelbanden gescheurd... 6 weken verplichte rust. Ging het net zo lekker.

januari 2010

Eindelijk mag ik weer rustig gaan lopen, op vlak asfalt, om mijn enkel nog niet te veel te belasten. Maar ja, het ijzelt dat het... tja dat is niet handig.

Als het ijs en de sneeuw even weg zijn waag ik me op mijn vertrouwde rondje. Erg nat door alle gesmolten blubber! Ik kom steeds thuis met kleddernatte sokken en schoenen.

februari 2009

Eind van de maand is het eidelijk een beetje mooier weer om te lopen. Het gaat niet echt lekker. Het halve uur is nog te ver... Ik hoef niet helemaal opnieuw te beginnen, maar ik ben wel een heel end terug gezet.

maart 2009

Het ritme is weer een beetje terug, kan weer een half uur achter elkaar lopen. Het gaat erg langzaam en soms erg moeizaam, maar het komt weer.

Heb me ingeschreven voor Leiden, voor de 10 km...

Mijn Laatste weblogs:

Gehaald...maar wát een tijd!

Zondag 16 mei 2010

Het was zover. De 10 km in Leiden.

Het weer was goed. Graadje of 15, zonnetje erbij, bijna geen wind. prima loopweer.

Het gezelschap ook. Mijn jongste zoon  liep de 2 km. Mijn schoonzus en 2 van de nichtjes liepen de 5 km. Mijn man, zoon, zwager, vriend van nichtje en ik liepen de 10km.

De training was iets minder. Ik had begin mei 9 km gelopen en was terug gekomen met een pijnlijke knie. Zo erg dat ik er uiteindelijk een ice-pack op heb gelegd. Weekje niet getraind en woensdag de laatste training gedaan. Dat was maar een km of 5, maar geen last van mijn knie.

Na 2 km lopen vroeg ik mezelf al af wat ik in godsnaam aan het doen was. Ik kwam niet vooruit. Werd aan alle kante ingehaald (nou ben ik dat wel gewend, maar meestal komt dat aan het eind van de rit weer een beetje goed) Ik heb me werkelijk voortgesleept door de 10 km heen. Gelukkig stonden heel onverwachts mijn (andere) zwager en schoonzus langs de route. Dat gaf de burger weer een beetje moed. Na 7 km begon mijn knie weer pijn te doen. Toch maar even gewandeld. Dat hielp, de pijn trok weer weg. Weer gaan lopen. Bij de 9km kon ik echt niet meer. HARDLOPEN IS NIET LEUK! Maar daar stonden wéér mijn zwager en schoonzus! Lang leve de familie! Nog één km! Even volhouden. Vlak voor de finish stonden mijn jongste zoon en de 5 km-lopers te schreeuwen. Nog even...

Op de aktiefoto die bij de finish is gemaakt zie je me lachen als een boer met kiespijn, nou ja knie-pijn. Medaille opgehaald en daar stond de rest van onze 10 km lopers, al 20 minuten aan het bier... Ach ja, hardlopen is toch wel leuk...

Gehaald dus, maar wel in een tijd van 1 uur en 9 minuten.

Weer een beetje vertrouwen.

Na mijn blessure en "winterslaap" kon ik nog niet echt in het goede ritme komen. Uiteindelijk liep ik weer 5 en daarna 6 km, maar soepel ging het nog niet. Ik heb me ingeschreven voor de 10 km tijdens de marathon in Leiden, vorig jaar mijn allereerste loopje van 5 km. Nu wilde ik daar graag de 10 lopen. In September en oktober van vorig jaar had ik al 10 km gelopen, maar daarna scheurde ik mijn enkelbanden...

Nu weer in training voor de 10...

Ik besloot dat als ik elke week een kilometer meer zou lopen dfan zou ik de 10 misschien wel weer halen.

Na de 6 km van vorige week, die best zwaar was, met tintelende voeten en een erge zware ademhaling moest ik van mezelf deze week 7 km lopen. Ik besloot heel rustig te gaan lopen om het maar vol te houden. Nou dat is gelukt! Het ging wonder boven wonder erg goed en weer eens lekker soepel. Ik kreeg dat punt weer waarop je het idee hebt dat je gewoon dóór kunt lopen.

Ik loop bij ons rondjes om de plas, die zijn precies 3 km. En de km's staan op de weg aangegeven. Ik moest dus 2 rondjes en dan nog tot nhet 1 km punt. Toen ik 2 rondjes had gehad, besloot ik naar het 1km punt te lopen én weer terug naar het begin, 8 km dus voor mij! En dat ging goed, ik had zelfs nog wat over om de laatste km een tandje harder te lopen...

Toen ik klaar was kreeg er eindelijk weer vertrouwen in dat ik die 10 km in Leiden wel ga halen.

Mriek

10 miles...

Ik heb het gedaan...

Ik heb me ingeschreven voor de Dam tot Dam loop in september. ruim 16 km! Vorig jaar heeft mijn man hem voor het eerst gelopen, de nachteditie. Hij kwam terug vol enthousiaste verhalen. Dat moet ik ook meemaken.

Ben weer lekker aan het trainen. Na mijn blessure loop ik inmiddels weer 6 km achter elkaar. Volgende week ga ik naar de 7 km en zo opbouwen naar de 10 km in mei.

Daarna moet ik door naar de 16 km... Ik hou jullie op de hoogte.

eindelijk weer in het ritme

Na mijn enkelblessure en veel ijs en sneeuw is het ritme eindelijk weer een betje terug.

Loop nu weer 2 tot 3 keer per week. Moest wel weer een beetje opbouwen.

Gisteren weer een half uur achter elkaar gelopen. Dat moet ook wel, want in mei ga ik in Leiden weer de 10 km lopen. Kijken of ik onder het uur kan... Of zou dat een beetje té optimistisch zijn?

Marieke

6 weken huisarrest...

gescheurde enkelbanden, nou ja, 1 band dan...

Tja, tennis is echt gevaarlijk! Maandag na mijn ongelukkige tenniswedstrijd gaan werken en daarna toch maar even langs de dokter. Conclusie: gescheurde enkelbanden en ga maar door naar het ziekenhuis voor een foto. Misschien nog een gebroken middenvoetsbeentje. Dat is gelukkig niet het geval, maar mijn enkel moest wél ingetaped. Inmiddels zijn we ruim 2 weken verder en kom ik net bij de fysio vandaan...

6 weken echt niet sporten. Daarna voorzichtig beginnen met hardlopen op glad asfalt en als dat pijnloos gaat mag ik proberen rustig te tennissen.

Ik zit de komende maanden nog aan mijn enkelversteviger vast.

Valt dat even tegen. Van zo'n rottig potje tennis!

Marieke

Nééééé

Zaterdagavond...Mijn man en ik doen mee met een gezelligheidstennistoernooi. Erg leuk altijd, veel bekenden. 3 potjes tennissen en tussendoor gezellig wat met elkaar drinken. Om 8 uur de eerste wedstrijd. Leuk potje, we zijn echt aan elkaar gewaagd. Met zo'n toernooi moet je dat maar afwachten, er doen ook mensen mee die net tennissen. Na 5 games slaat het "noodlot" toe... Ik sta aan het net en spring naar een bal. Bedenk me dan, die gaat waarschijlijk ver uit. Ik maak daarbij een grote fout door de bal na te kijken zodat ik totaal verkeerd terecht kom. AU! Ik hoor het schuren en kraken... Na een momentje probeer ik weer te staan, dat lukt wonder boven wonder. Ook lopen lukt met wat moeite... Nou, de game verder spelen dan maar. Tja niet dus, lopen gaat wel, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Teleurgesteld druip ik af naar de kantine. Ijs erop of mijn schoen aanhouden? Dilemma, dilemma. Toch maar de schoen uit, tennissen gaat toch niet meer. Been omhoog en ijs erop. Dan komt de pijn er echt aan...

Half uurtje later maar naar huis gegaan. Schoen weer aan, stevig gestrikt, maar lopen was nu al een stuk moeilijker. Thuis weer m'n been omhoog, coldpack erop. Ineens begint het te dagen...

Hardlopen! Dat gaat nu niet! Had ik net de discipline weer gevonden om 3 keer per week te lopen! Dat kan ik nu wel even vergeten...

Het is nu een dag later, de pijn is een heel stuk minder, ik kan er weer op staan, lopen gaat niet soepel, maar gaat. Morgen naar m'n werk maar m'n bergschoenen aan, lekker stevig...

Marieke

eindelijk weer gelopen

Afgelopen zondag stond ik de hele ochtend op de tennisbaan bij het toernooi van mijn jongste zoon. Beetje op een stoeltje hangen en meer dan de nekspier om het spel te volgen gebruikte ik niet. Dus toen ik om een uur of half twee weer thuis was heb ik meteen mijn hardloopschoenen aangetrokken en ben op weg gegaan. Ik had, door drukte en heel veel regen op het moment dat ik wel tijd had, al twee weken niets meer gedaan. Het begon echt te kriebelen.

Ik was bang dat ik niet eens meer een half uur achter elkaar kon lopen, maar dat viel mee. Ik liep erg rustig, maar best lekker (tot ik de wind pal tegen kreeg... zwaar!)

6 km gelopen en toen begon ik m'n knie licht te voelen, dus toen maar het laatste stukje gewandeld (laat dat ook net het stukje tegenwind zijn waar ik in het eerste rondje zo;n moeite mee had.) Woensdag weer een rustig rondje met een beginnende vriendin. Dan zaterdag of zondag maar weer eens een langer stuk lopen. Moet het wel even bijhouden natuurlijk.

Marieke

weer sneller...

Ja, de snelheidstrainingen hebben geholpen! Ondanks dat ik het gevoel had dat het vreselijk ging, was mijn tijd op de 10 km beter dan de vorige keer.  In Hoofddorp liep ik net geen 1 uur 5 minuten. Afgelopen zondag in Breda liep ik 1 uur 2 minuten en een beetje! Nu gaan we op naar de 10 km onder het uur...

Doordat ik voor de start nog even naar de wc wilde, kwam ik op het allerlaatste moment het startvak in. De organisatie van de Singelloop in Breda dacht dat 3 of 4 toiletten voor alle vrouwen wel genoeg was... haha. Nou ja, ik kwam het startvak via een sluipweggetje tussen de hekken door vrij ver voorin. Normaal start ik achterin in verband met mijn snelheid (of eigenlijk het gebrek daaraan). IDe eerste driekwart van de wedstrijd ging het best goed. Ik werd af en toe ingehaald, Haalde zelf ook mensen in. Op het laatste stuk werd ik werkelijk aan alle kanten voorbij gelopen. Ging ik links lopen, wilden ze me nog linkser voorbij, gevolg regelmatig ellebogen in mijn zij... Liep ik aan de rechterkant, was dat ook weer niet goed. Zelfs in het midden had ik het idee dat ik steeds ondersteboven werd gelopen. Uiteindelijk kwam ik op een, voor mij, prima tijd binnen, terwijl ik het idee had dat ik steeds langzamer ging lopen. Dat bleek dus niet zo te zijn.

Nou ja, ik verbeter mezelf nog steeds, dus dat uur zit er op een gegeven moment echt wel in. FF doorzetten dus...

Marieke